Η Ελλάδα έκανε τα πρώτα της βήματα για την διαμόρφωση μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) το 2021 με τη Βίβλο Ψηφιακού Μετασχηματισμού (2020-2025), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για να καταγράψει τις παρεμβάσεις που χρειάζεται να πραγματοποιηθούν “στις τεχνολογικές υποδομές του κράτους, στην εκπαίδευση και κατάρτιση του πληθυσμού για την απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων καθώς και στον τρόπο που η χώρα μας αξιοποιεί την ψηφιακή τεχνολογία σε όλους τους τομείς της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης”.
Πριν κλείσει το 2024, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε σημαντικά βήματα για το εγχώριο οικοσύστημα τεχνητής νοημοσύνης, καθώς έγινε γνωστό ότι η χώρα θα φιλοξενήσει ένα από τα επτά νέα “AI Factories” που θα δημιουργηθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ παρουσίασε και το στρατηγικό της σχέδιο με τίτλο “Blueprint for Greece’s AI Transformation”, στο οποίο καταγράφει τις προτεραιότητες και τις δράσεις για την ενσωμάτωση της ΤΝ στην οικονομία και την κοινωνία. Οι εξελίξεις αυτές καθιστούν πιο επίκαιρο από ποτέ το διάλογο αναφορικά με το μέλλον της ΤΝ στην Ελλάδα.
Παράλληλα, η μελέτη «Generative AI Greece 2030», που εκπονήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) και το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών «Δημόκριτος», ήρθε πριν ένα χρόνο και προσφέρει πληροφορίες για τις τάσεις αναφορικά με την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, παρέχοντας μια σειρά από προτάσεις πολιτικής. Με την ελληνική κυβέρνηση να έχει τονίσει επανειλημμένα τη δέσμευση, πως η Ελλάδα θα εξελιχθεί σε σημαντικό παίκτη στο αναδυόμενο οικοσύστημα τεχνητής νοημοσύνης, το Eteron με το project “Από την Τεχνητή στη Συλλογική Νοημοσύνη” επιχειρεί να ανιχνεύσει τις τάσεις και τις αντιλήψεις των πολιτών αναφορικά με την χρήση της TN.
Συγκεκριμένα φέρνει στο φως την πολύτιμη κοινωνική διάσταση ενός εν κινήσει τεχνολογικού και οικονομικού μετασχηματισμού. Μια διάσταση χωρίς την οποία, οι τεχνολογικές εξελίξεις δεν αρκούν για να επιτευχθεί συλλογική ευημερία. Παράλληλα, θέτει επί τάπητος κρίσιμες μεταβλητές για την εφαρμογή και την επιτυχία Δημόσιων Πολιτικών που αφορούν την ΤΝ στην Ελλάδα.
Το ερευνητικό πρόγραμμα ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2024


Martin Wählisch
Αναπληρωτής Καθηγητής Μετασχηματιστικών Τεχνολογιών, Καινοτομίας και Παγκόσμιων Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ

Χρήστος Παπαγιάννης
Επισκέπτης Καθηγητής στο Brussels School of Governance του
Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (VUB) και υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ
Η παρούσα έκθεση επιχειρεί να ανιχνεύσει κατά πόσο η ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) κατά την περίοδο 2024 – 2026 επηρέασε θετικά ή αρνητικά τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, μέσα από τις έρευνες που πραγματοποίησαν το Eteron και η AboutPeople (9 – 11 Νοεμβρίου 2024), καθώς και η διαΝΕΟσις και η Metron Analysis (8 – 13 Ιανουαρίου 2026). Η πρώτη έρευνα πραγματοποιήθηκε με διαδικτυακές συνεντεύξεις (CAWI) σε πανελλαδικό αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.102 ατόμων, ενώ η δεύτερη ακολούθησε μικτή μεθοδολογία, συνδυάζοντας τηλεφωνικές και διαδικτυακές συνεντεύξεις (CATI και CAWI), σε πανελλαδικό αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.111 ατόμων. Η ανάλυση συμπληρώνεται από στοιχεία της Eurostat για το 2025, συγκριτικά δεδομένα από ορισμένες χώρες της Νότιας Ευρώπης και επιμέρους ευρήματα του Ειδικού Ευρωβαρομέτρου για ψηφιακά ζητήματα.
Η έκθεση περιγράφει και εξετάζει τα δεδομένα χωρίς να ακολουθεί αυστηρά διαχρονική προσέγγιση, επειδή οι δύο έρευνες έχουν διαφορετική μεθοδολογία, διαφορετικό προφίλ ερωτηθέντων και διαφορετική διατύπωση παρόμοιων ερωτήσεων. Η έρευνα του 2024 έγινε μόνο διαδικτυακά και το πιθανότερο είναι ότι συμμετείχαν άτομα που είχαν ήδη μεγαλύτερη εξοικείωση με τις ψηφιακές τεχνολογίες. Η μικτή μεθοδολογία του 2026, αντίθετα, επέτρεψε να συμμετάσχουν και πολίτες με λίγη ή καθόλου εξοικείωση με το διαδίκτυο ή την ΤΝ. Γι’ αυτό τα ποσοστά δεν συγκρίνονται άμεσα, αλλά παραμένουν χρήσιμα για να εξετάσουμε εάν η ηλικία, η εκπαίδευση, το εισόδημα, το φύλο και η θέση στην αγορά εργασίας επηρεάζουν ή όχι τη διάδοση της ΤΝ.
Έτσι, η βασική διαπίστωση της έρευνας είναι ότι χρειάζονται πολιτικές για να ρυθμιστεί η ΤΝ δίκαια και να δοθεί προτεραιότητα στο ζήτημα των ανισοτήτων, αφού η τεχνολογία από μόνη της δεν φαίνεται να τις αμβλύνει αυτόματα. Χωρίς στοχευμένες παρεμβάσεις, οι ανισότητες που υπάρχουν μπορεί να παραμείνουν ίδιες ή να αυξηθούν.
Ειδικότερα, η έρευνα καταγράφει τα ακόλουθα: